Którą serię wytypowałeś w oficjalnej ankiecie Cav Zodiaco jako tą, którą chętnie byś zobaczył na 30-lecie Saintów?

Next Dimension
Next Dimension
23% [12 głosy]

Epizod G
Epizod G
19% [10 głosów]

Saintia Shou
Saintia Shou
2% [1 głos]

Zeus Chapter
Zeus Chapter
19% [10 głosów]

Remake klasyka
Remake klasyka
32% [17 głosów]

Inną
Inną
6% [3 głosy]

Ogółem głosów: 53
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 01/16/2016

Archiwum ankiet

INFORMACJE - Omega - Anime - Recenzja

Taki piękny sierpniowy dzień, a ja zabrałem się za recenzję serii, która wśród wielu fanów ma urok zimnego deszczowego poranka. Postaram się jednak podejść do oceny tak jak powinien to zrobić prawdziwy fan całego uniwersum Rycerzy Zodiaku.

Najnowsze dziecko Toei, zwane Saint Seiya Omega, jest nieścisłą (bardzo nieścisłą!) kontynuacją Hades Chapter. Poznajemy w niej nowego, młodego i równie nierozgarniętego Rycerza Pegaza - Kougę. Jeszcze jako nieopierzony uczeń trafia on pod skrzydła Srebrnego Rycerza Wężownika – Shainy. Czas upływa mu dość beztrosko do momentu, gdy jego kochana Saori zostaje porwana przez widło-podobnego osobnika zwanego Marsem. Dopiero to wstrząsające wydarzenie pobudza w chłopcu prawdziwą chęć zostania Rycerzem Ateny i związanego z tym obowiązku ratowania świata.


Emisja Omegi rozpoczęła się 31.03.2012 r. Początkowo wieść o pojawianiu się nowej serii szarpnęła fanami jak Reksio szynką. Jednak już po kilku pierwszych odcinkach fandom podzielił się na miłośników jak i przeciwników; z moich obserwacji wynika, że ta druga grupa jest znacznie liczniejsza. Czemu tak się stało? Wszystko się zmienia, zmieniło się także Saint Seiya.

Jako, że częściej zdarza mi się czytać o minusach serii, zacznę właśnie od nich. Pierwszym rzucającym się w oczy jest schematyczność: ktoś porywa Saori – do boju Rycerze. Przepraszam, ale dwadzieścia sześć lat to chyba dosyć, by przemyśleć jakieś nowe motywy. Chociaż muszę przyznać, że wraz z rozwojem wydarzeń seria potrafi zaskoczyć mimo, iż całościowy zarys pozostaje taki sam. Kolejnym mankamentem jest fabuła. Jak wiemy, Omega nie powstaje na podstawia mangi, więc nie rozumiem, skąd już na początku biorą się "zapychacze" – na zasadzie jeden odcinek ciekawy, trzy nudne. W przypadku Dragon Balla, gdzie anime zaczęło prześcigać mangę rozumiałem ten sposób opóźniania najważniejszej akcji, jednak tutaj albo tak to już będzie wyglądało, albo szykuje się długie anime co w sumie może być plusem.

Oglądając Omegę mam czasem wrażenie, że scenarzyści jakgdyby celowo pozbywają się elementów, które przyniosły by tej serii ogromną popularność. Mowa oczywiście o miłości tysięcy fanów do starej ekipy Rycerzy z Brązu. Nie rozumiem dlaczego zrobiono z nich tutaj takie pokraki, poza Seiyą, który spadł chyba z kosmosu w Zbroi Strzelca. Dla wielu osób to bezdyskusyjny minus. Chociaż ja się cieszę, że mają oni jakikolwiek udział w tej opowieści.

Kolejny minus dotyczy kolorystyki. Dla mnie jest ona zbyt cukierkowa, miła i przyjemna. Nawet ci źli wyglądają dzięki temu jak Kung-Fu Panda. Jednak jest na to pewne wyjaśnienie, o którym napiszę w podsumowaniu.

Kolejna kwestia dotycząca designu, skoro już weszliśmy w ten temat, dotyczy samych postaci. Jak główni bohaterowie są jeszcze na jako-tako dopracowani, tak drugoplanowi przyprawiają mnie czasem o ból głowy. Projektanci najwyraźniej postanowili, że jak ktoś ma wystąpić przez dziesięć minut, to jego zbroja może być byle jaka, a on sam musi wyglądać jak połączenie Zelosa z… Zelosem (weźmy chociażby Rycerza Cyrkla Hooka, albo rywala Soumy, który tak ochoczo pyskował mu przy wodospadzie). Zbroje czasem przynoszą na myśl konstrukcje z klocków, których pozbyła się firma LEGO, bo były wadliwe. Nie wspomnę już o samym wyglądzie Marsjan, którzy na tle nawet najsłabszych Widm Hadesa przypominają miks papieru toaletowego z anoreksją. Ich zbroje są okropne, a o twarzach już raczej wspominać nie muszę - każdy z was ma oczy.

Teraz może dwie sprawy, które wywołały chyba największe oburzenie wśród fanów. Pierwsza dotyczy kryształów, w których przechowywane są rycerskie zbroje. Przestaliśmy patrzeć na rycerzy jak na postawnych, wysportowanych młodzieńców, dźwigających wszędzie stukilogramowe skrzynie. Teraz widzimy jedynie lalki z naszyjnikami. Odebrano im męskość – mam nadzieje, że kiedyś się zbuntują.

 

Kolejnym bardzo irytującym dla większości ludzi aspektem jest pojawienie się... elementów. Wśród rycerzy to przynależność to pewnej mocy, żywiołu, typu... nazywajcie to jak chcecie. W każdym razie, każdy z rycerzy posiada w sobie jeden z nich, są to: woda, ogień, wiatr, ziemia, błyskawice oraz dwa najsilniejsze wg hierarchii - światło i ciemność/mrok. (Tak się zastanawiam, kiedy rycerze będą atakować dzikim pnączem Bulbasaura albo wodną pompa Totodile'a.) Oba te wymysły mimo wszystko da się w pewnym stopniu usprawiedliwić kwestiami czysto finansowymi. Toei jak każda firma chce zarabiać, a ciężko kupić dziecku skrzynię z brązu, by czuł się jak jego ulubiony bohater. Za to naszyjnik z kryształem to wydatek rzędu piętnastu złotych zł i już mały Jamnik może atakować babcię Meteorami Pegaza. Kwestia elementów otwiera możliwości wszelkich gier planszowych i karcianych na zasadzie jaka siła bije jaką, itp. To jest mój pomysł na wytłumaczenie takiego zachowania, a potwierdzenie znajdziecie w podsumowaniu.

Wszystkie te mankamenty mocno przyćmiły z czasem to, co rzuciło się najmocniej na samym początku. Mowa oczywiście o błędach technicznych, które wręcz epicko były widoczne w pierwszym odcinku, gdzie Seiya w walce z Marsem posiadał unikatowe znikające skrzydła. Kto wie, technologia idzie do przodu, może zamontował specjalnie - taki z niego wariat. Fakt faktem, w dalszych odcinkach takie smaczki już się praktycznie nie pojawiają.

Pewnie macie już na tyle dość, że zastanawiacie się kto w tym cukierkowym świecie doszuka się jakichkolwiek plusów. Mam ich kilka i dla mnie są na tyle ważne, bym dalej oglądał kolejno wychodzące odcinki.

Po pierwsze: Saint Seiya po 26 latach ponownie trafia do TV. Jak już mówiłem, jestem ogromnym fanem, tak więc nie muszę się tłumaczyć z powodu ubóstwiania tego faktu i uważania go za ogromny plus. Dalsze zalety zacząłem zauważać dopiero z czasem. Mało tego, dostrzegłem je tam, gdzie bym się tego nie spodziewał, czyli w tym na co wcześniej tak bardzo narzekałem czyli w designie. Przede wszystkim świetnie są zrobione sekwencje walk i ataki. Nie dostrzegam powtórek jak to miało miejsce w serii Sanktuarium, gdzie jeden cios był wałkowany z jednej perspektywy przez 40 odcinków. Same pomysły na przeprowadzenie walki często bywają zaskakujące. Przywdziewanie zbroi również jest bardzo przyjemnie dla oka, mimo wnerwiających kryształów.

Może was to zdziwi - dla mnie kolejnym plusem jest design Złotych Rycerzy. Nie wyglądają jak lalusiowate pokraki o wielkiej mocy, ale jak starzy, doświadczeni rycerze po przejściach, którzy walcząc zasłużyli na noszenie złota. Nawet zdziadziały Koziorożec jak dla mnie wypadł lepiej niż Shura, co nie zmienia faktu, że przy EL Cidzie się chowa. Nie chcę być zrozumiany źle, same zbroje mnie nie przekonują do końca, jednak zamysł rycerzy jako takich wyraźnie poważniejszych i dostojnieszych. Wyjątkiem jest oczywiście Seiya, który piękna Zbroję Strzelca oszpecił szaliko-podobnym wytworem. Swoją drogą, przypomina mi mecenasa - z Anny Marii Wesołowskiej.

 

Niemniej jednak, kreacja pewnych postaci i przedstawianie ich jest bardzo ciekawe. Może to kwestia gustu, ale wg mnie wprowadzenie rycerza ninja, czy Srebrnego Rycerza Kruka - Johana - stylizowanego na EMO były trafionymi pomysłami.


Kolejna kwestia dotyczy scenografii, która jak dla mnie często bywa pięknie dopracowana znacznie bardziej, niż postacie pierwszo i drugoplanowe.

 

Jednym z największych plusów, który urzekł mnie od pierwszego momentu jest opening - stare dobre Pegasus Fantasy odświeżone przez duet: Make Up i Shoko Nakagawa. Kolejny kawałek z pierwszego OST, znany jako Get The Future również powala i jest wart poświecenia trzech minut waszego życia.

Co więc można powiedzieć na temat tej serii w podsumowaniu? Zapewne czekacie na sprostowanie kilku kwestii, które rozpocząłem już wcześniej. Omega jest swoistym odzewem Toei Animation w stronę młodszego widza, dlatego właśnie serial jest zaprojektowany w sposób, który pozwoli mu zrobić na dzieciakach. Gry, breloczki, zabawki - to wszystko czeka. Nie możemy się ani dziwić, ani narzekać, ponieważ Toei najpierw podarowało nam The Lost Canvas, który był wyciągnięciem ręki w stronę wyłącznie starszych fanów. Firma chce mieć swój udział wśród widzów w każdym wieku i czy nam się to podoba, czy nie dla nich to ma jak najbardziej sens.

 

Seria Omega jest dla nas oddechem przeszłości. Może być miłym oderwaniem się od codzienności i powrotu do dziecięcego świata. To, czy ja obejrzycie czy nie, pozostawiam Wam. Każdy z nas doszuka się w niej czegoś innego - lepszego bądź gorszego. Należy pamiętać przede wszystkim, że seria dopiero się rozkręca. Sam oglądam ją z zaciekawianiem i oczekuję na rozwój wydarzeń, wbrew pozorom mimo swojego wieku zdążyłem polubić pewne postacie i z odcinka na odcinek wciągam się coraz bardziej (gdyby nie te zapychacze...). Być może za kilka lat moja recenzja będzie wyglądała całkiem inaczej. A może coś pozwoli pokochać ją tak, jak pokochałem The Lost Canvas?...

 

Minusy: Plusy:
- mało oryginalna fabuła,
- starzy rycerze zbyt odsunięci na dalszy plan,
- słaby design postaci drugoplanowych oraz przeciwników,
- spora część zbroi okropna i niedopracowana,
- zbroje przechowywane w kryształach,
- elementy jako siła rycerzy,
- zdecydowane skierowanie serii do młodszego widza
- zbyt cukierkowe kolory.
- sam fakt istnienia i powrotu do TV po tylu latach,
- sekwencje i animacja walk,
- sposób przedstawiania Złotych Rycerzy,
- oryginalne pomysły na przedstawianie postaci.

Moja Ocena: 5,5/10

Jamnik_sst

korekty verien


Komentarze
#1 | dymianov39 dnia 28 August 2012
Jamnik genialna Recenzja!! a z tym mecenasem z A.M.W to dowaliłeśGrin uśmiałem się do łez czytając twoją recenzjęSmile Ja też zamierzam oglądać dalej tą serię z szacunku i wielkiego sentymentu dla Saint Seiya. Dziękuję za nią i zostawiam ogromnego + dla ciebie!!!
#2 | Jamnik_sst dnia 28 August 2012
hehe bardzo mi miło z tego powodu Wink
#3 | Lucnr16 dnia 28 August 2012
Również podziękowania śle do autora ;D Choć mnie najbardziej powalił ten tekst, pozwolę zacytować: " Za to naszyjnik z kryształem to wydatek rzędu piętnastu złotych zł i już mały Jamnik może atakować babcię Meteorami Pegaza. " Epickie xd
#4 | sylwia dnia 29 August 2012
Najgorsze jest to że brak oryginalnej muzyki Seiji Yokoyama. Bo bez Shingo Araki Saint Seiya nie może być takie jak wcześniej...
#5 | undomiel117 dnia 30 August 2012
Mi z kolei Reksiowa szyneczka przypadła do gustu. Grin A tak na poważnie, dobra robota Jamnik, recenzja jak się patrzy. Widać, że wena jest. Wink
#6 | Kiro dnia 31 August 2012
Genialna recenzja! Grin Prawie się popłakałam ze śmiechu podczas czytania. Zwłaszcza gdy była mowa o szynce Reksia, ''szaliko-podobnym wytworze'', czy o Jamniku walącym Meteorami Pegaza w babcię Grin Duże brawa, za całokształt. Naprawdę bardzo dobra robota Smile
#7 | Exaxxion dnia 31 October 2012
Ja dodam tylko, że jest też jedna rzecz, która chwyta za serce. Zbroja byka została bez zmian po walce z Seiya. Pozostał motyw z hełmem Smile
#8 | Jamnik_sst dnia 31 October 2012
Recenzje pisałem jak jeszcze byka nie znałem Wink - Taki rym ;P hehe
#9 | Exaxxion dnia 03 November 2012
Ok, ok Wink chciałem tylko wspomnieć o tym, bo może niektórzy tego nie zauważyli oglądając, a to jest bardzo ważne Pfft
#10 | Tomo1989 dnia 21 January 2013
Bardzo dobra recenzja, aczkolwiek w kilku punktach mam troszkę inne zdanie. Opening niby dobry, ale zbyt bardzo przypomina ten z klasycznej serii. Wydaje mi się, że odświeżony Pegasus Fantasy stracił swój mroczny klimat i także wielkim plusem serii nie jest. Walki są bardzo słabe i nieraz miałem ochotę przewinąć całą akcję (aczkolwiek czego się spodziewać, skoro Omega jest przeznaczona dla młodszych widzów?). Do tego dochodzi fabuła bardzo przypominająca stare dobre Sanktuarium (chyba nawet ta z TLC jest bardziej oryginalna...).
Na siłę można znaleźć więcej porównań do Pokemonów, poza żywiołami. Kryształy przypominają mi nieco pokeball'e (jak zbroja może się zmieścić do pojemnika o wielkości paru cm xD). Do tego dochodzą główni bohaterowie, którzy podróżują od miejsca do miejsca i zdobywają odznaki.

Brakuje mi w plusach scen humorystycznych, których w Omedze jest bez liku, a były piętą achillesową klasycznego SS (poprawiono to już w TLC, ale Omega to przebiła). Co do pozostałych podpunktów pełna zgoda.

Ogólnie ocena wg mnie jest zdecydowanie za wysoka, no chyba że oceny poszczególnych recenzji nie są sobie równe.
#11 | Jamnik_sst dnia 21 January 2013
To tylko moje zdanie Wink W dodatku Recenzja pisana po kilkunastu odcinkach seri.. Teraz uległa by zapewne zmianie Wink
#12 | Kilia_Hilia dnia 20 May 2013
Recenzja super! Jamnik walący w babcie meteorytami pegaza?? tymi słowami spadłam z krzesła ze śmiechu Grin GrinGrin szczerze to czasami dobrze że dawali starych rycerzy zodiaku jak np ; Shuna w 12 odc czy Hyoge który uratował kouge ( chyba bo nie pamiętam) innymi słowy ci lepsi ratują pegaza non stop , jak Seiya gdy Mars zaatakował Kougę pod wieżą Babel.


Dobra do rzeczy . Recenzja trafiona i sama mam zamiar ogl
tą serię aż do końca odcinków .
SS Omega jest jakie jest - skierowane do młodszych widzów . Ale jest 1 ALE - skoro do młodszych to czemu jest z napisami . Maluchy (5-7)letnie średnio czytająale to tylko kwestia twórców .

NIE POZOSTAJE NIC INNEGO TYLKO CZEKAĆ AŻ AKCJA POWRÓCI DO NORMY(oby było więcej dawnych rycerzy zodiaku)Wink


PozdrawiamPfft
#13 | Kilia_Hilia dnia 20 May 2013
I jeszcze coś Seiya chodzi z tym szalem bo chyba w ciemności zimno było i sie biedak przeziębił Grin
#14 | Verien dnia 20 May 2013
Kiliu, w japońskim oryginale - który oglądają dzieci - nie ma napisów. Bajka przeznaczona jest dla japońskich dzieci, nie polskich. Napisy są dla fandomu, a tu rzadko trafia się ktoś poniżej dwudziestki...
#15 | Dorek dnia 10 March 2014
trzeba najpierw obejrzeć cała serie a potem recenzje pisać ogólnie anime z początku nudnawe 2 lub 4 odcinki na siłę wrzucone w tą serie są nie potrzebnie aby tylko smak psują a le potem akcja się rozkręca znaczne lepsze od poprzedniej starszej wersji rycerzy ,za mało ran i krwi w tym anime jak dla mnie, ale ta bajka jest przeznaczona dla dzieci jak i dorosłych (z naciskiem na dzieci )
#16 | Rolaka dnia 31 May 2015
Bardzo fajna recenzja! Ja swoją przygodę z Saint Seiyą rozpoczęłam właśnie po tym tytule. Ogólnie kiedy oglądałam Omega byłam przekonana, że to kontynuacja pierwowzoru. Nie mniej... fajnie się oglądało ten tytuł do pewnego momentu. Często był zaskakujący, choć walki były niesamowicie schematyczne i cały czas denerwował mnie ten rycerz-ninja...
#17 | Saga Gemini dnia 29 December 2015
Rozwalił mnie opis Marsa na wstępie. Mi osobiście jego wygląd kojarzy się z takimi lampami co dawniej gościły w naszych domostwach, a zresztą zobaczcie sami o co mi chodzi.
onlyformen.pl/bestmarket/lampa_lawa/1/4.JPG

Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Sant Seiya Revolution - Multimedia
Aiolia Leo

Aiolia2

Camus6

Skorpion Milo

Złoty Rycerz Skorpiona

Milo





Basia89
01:45:12
Willow86
Willow86
03:21:14
Duch
Duch
03:54:14
seraf90
16:44:06
Huunreh
1 dzień
Alien_2
Alien_2
1 dzień
Copyrights © Saint Seiya Revolution 2006 - 2017
Powered by PHP-Fusion copyright Š 2002 - 2013 by Nick Jones. Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.